Przędziorki to drobne pajęczaki, które wysysają soki z liści i oplatają rośliny delikatną przędzą. Pierwszym sygnałem ich obecności są jasne lub żółte plamki na liściach, które z czasem brązowieją i przedwcześnie opadają. Żeby skutecznie zwalczyć przędziorki, trzeba działać szybko – zaraz po zauważeniu pierwszych objawów – i powtarzać zabiegi, bo rozmnażają się w ciągu kilku dni. W tym poradniku wyjaśniamy, jak je rozpoznać, co atakują i jak się ich pozbyć w ogrodzie oraz w domu – także zimą, gdy w ogrzewanych mieszkaniach stają się plagą.
Nie są owadami – przędziorki są pajęczakami z grupy roztoczy, dlatego wiele środków owadobójczych na nie nie działa. Dorosłe osobniki mają zaledwie 0,3–0,5 mm długości – są ledwo widoczne gołym okiem, a jaja i młode stadia są praktycznie niewidoczne gołym okiem. Siedzą na spodniej stronie liści, gdzie nakłuwają komórki i wysysają soki roślinne.
W Polsce najczęściej spotykamy dwa gatunki.
Przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae) to najbardziej uciążliwy gatunek, bo atakuje setki gatunków: ozdobne, warzywa, truskawki, maliny, a także kwiaty doniczkowe. Samice są żółtozielone, z dwiema ciemnymi plamami po bokach ciała. Zimuje w postaci zapłodnionych samic, które jesienią zmieniają kolor na ceglastoczerwony i chowają się w ściółce i szczelinach kory. W szklarniach i mieszkaniach rozwija się przez cały rok.
Przędziorek owocowiec (Panonychus ulmi) to szkodnik drzew owocowych – jabłoni, śliw, grusz. Jest ciemnoczerwony, a zimuje w postaci jaj złożonych na korze gałęzi. Te formy można ograniczać wczesną wiosną, np. środkiem Siltac EC, który na jabłoni i śliwie niszczy je, zanim się wylęgną. W sadach monitoring przeprowadza się zwykle w fazie różowego pąka i po kwitnieniu.
Tempo rozwoju zależy od temperatury. W upale (około 30°C) cykl rozwojowy od jaja do dorosłego osobnika trwa zaledwie 7–8 dni, w temperaturze pokojowej około 2 tygodni. Samica składa od 10 do 150 jaj, z których po kilku dniach wylęgają się larwy. Larwa przechodzi kolejne stadium nimfy, a następnie staje się dorosłym osobnikiem. Dlatego w ciepłe, suche lato populację przędziorków liczy się w tysiącach już po kilku tygodniach.
Wiosną, gdy temperatura przekracza około 12°C, samice wychodzą z miejsc zimowania. Pierwsze wiosenne przędziorki pojawiają się na chwastach i dolnych liściach, skąd przechodzą wyżej.
Objawem żerowania jest przede wszystkim zmiana wyglądu liści:
Obejrzyj spód blaszek przez lupę – zobaczysz ruchome punkciki i drobne, kuliste jaja. Prosty test: podłóż pod pęd białą kartkę i nim potrząśnij. Poruszające się kropki potwierdzą obecność roztoczy. Pajęczyna jest sygnałem, że populacja jest już liczna.
Przędziorki żerują na liściach, a nie w ziemi. Najczęściej atakują:
Sprzyja im ciepła, sucha pogoda – dlatego w ogrodzie szczyt aktywności przypada na lipiec i sierpień, a w szklarniach i mieszkaniach problem trwa przez cały rok.

W domu ich sezon zaczyna się wraz z sezonem grzewczym. Kaloryfery wysuszają powietrze do 30–40% wilgotności, a temperatura 20–24°C pozwala roztoczom rozmnażać się przez całą zimę.
Najbardziej narażone są doniczki stojące na parapetach nad grzejnikami, a także oleandry i fuksje przeniesione na zimę z balkonu. Skąd przędziorki w domu? Najczęściej trafiają do mieszkania razem z nowym kwiatem lub z balkonu. Więcej o tym, jak przygotować rośliny na sezon grzewczy, przeczytasz w poradniku o pielęgnacji roślin doniczkowych zimą.
Najlepsze efekty daje połączenie kilku metod i reakcja zaraz po zauważeniu objawów żerowania szkodnika. Im później zaczniesz, tym trudniej będzie się ich pozbyć.
Domowe sposoby, takie jak wywary z czosnku, cebuli czy wrotycza, mogą ograniczać niewielką populację, ale ich działanie jest krótkotrwałe i wymaga częstego powtarzania. Osłabione okazy warto wzmocnić – np. nawozem organicznym z pokrzywy. Organiczny nawóz poprawia ich kondycję, ale sam nie zwalcza roztoczy.
Przy niewielkim zasiedleniu, szczególnie w domu, warto zacząć od środków, które działają fizycznie lub zawierają substancje pochodzenia naturalnego:
Przy silnym zasiedleniu skuteczne są akarycydy, czyli środki ochrony roślin przeznaczone do zwalczania roztoczy. Różnią się substancją czynną, zakresem działania i uprawami, w których można je stosować:
| Środek | Substancja czynna | Na co działa | Gdzie stosować |
|---|---|---|---|
| Ortus 05 SC | fenpiroksymat | formy ruchome | rośliny ozdobne w gruncie i pod osłonami |
| Magus 200 SC | fenazachina | jaja, larwy i dorosłe osobniki | rośliny ozdobne pod osłonami (np. róża, chryzantema, oleander); raz w sezonie |
| Floramite 240 SC | bifenazat | formy ruchome | róża i chryzantema pod osłonami |
| Nissorun Strong 250 SC | heksytiazoks | jaja i larwy | jabłoń, grusza, truskawka, pomidor, papryka, ogórek |
Przędziorki szybko uodparniają się na środki ochrony roślin. Dlatego przy kolejnych zabiegach zmieniaj środki o różnych substancjach czynnych, a dawkę, liczbę zabiegów i karencję zawsze dobieraj zgodnie z etykietą. Zachowaj ostrożność przy stosowaniu w pobliżu owadów zapylających.
W szklarniach i ogrodach zimowych stosuje się drapieżne roztocza – dobroczynka szklarniowego (Phytoseiulus persimilis), który zjada jaja, larwy i dorosłe przędziorki. Metoda jest skuteczna i bezpieczna, ale wymaga ciepła i wyższej wilgotności, a w trakcie jej stosowania nie należy używać akarycydów.
Nie. Przędziorki żyją na liściach i pędach. Samice chmielowca mogą jednak przezimować w ściółce przy powierzchni gleby.
Tak, jeśli zabieg wykonano tylko raz. Z jaj, których środek nie zniszczył, po kilku dniach wychodzą kolejne larwy. Dlatego zabiegi trzeba powtarzać i zmieniać substancje czynne.
Nie. Nie gryzą ludzi ani zwierząt.
Samo zraszanie ich nie usunie, ale podnosi wilgotność, której przędziorki nie lubią. To dobre uzupełnienie zabiegów i profilaktyka.
Przędziorki zostawiają drobne, jasne punkciki i przędzę. Wciornastki powodują srebrzyste plamy z czarnymi kropkami odchodów i nie tworzą pajęczyn.
Środki ochrony roślin stosuj bezpiecznie. Przed każdym użyciem przeczytaj etykietę i informacje dotyczące produktu.
oraz dołącz do
zadowolonych ogrodników i otrzymuj praktyczne wskazówki.